Vision
zawartość Twojego koszyka
0 szt.  o wartości: 0,00 zł
Koszyk
  Katalog » Witamina C
Moje konto    
Witamina C

Witamina C występuje w postaci kwasu askorbinowego, dehydroaskorbinowego (forma odwracalnie utleniona) i ascorbigenu (forma związana). Kwas askorbinowy jest zenolizowanym laktonem kwasu 2-keto-a-gulonowego. Obecność grupy dienolowej warunkuje jej silnie redukujące właściwości. Kwas askorbinowy utlenia się odwracalnie do kwasu dehydroaskorbinowego. Kwas dehydroaskorbinowy stanowi lakton kwasu 2,3-diketoaldonowego.

Witamina C

Redukcja kwasu dehydroaskorbinowego do askorbinowego następuje szybko w obecności związków siarkowo-wodorowych (takich jak cysteina, glutation), kwasu tioglikolowego. Procesowi temu sprzyjają także flawonoidy.

Przy nieodwracalnym utlenianiu kwas askorbinowy ulega przekształceniu w kwas 2,3-diketogulonowy, szczawiowy i kwas treonowy. W tkankach zwierzęcych i roślinnych tylko część kwasu askorbinowego znajduje się w stanie wolnym, pozostała jej część jest trwale związana z białkami lub kwasami nukleinowymi i staje się dostępna dla procesu utlenienia dopiero po odłączeniu tych ostatnich. Ta postać kwasu askorbinowego nazywana jest ascorbigenem.

Kwas askorbinowy trafiając do organizmu człowieka wraz z pożywieniem jest wchłaniany głównie w jelicie cienkim. Jego maksymalną ilość we krwi obserwuje się po 4 godzinach od momentu spożycia. W organizmie zdrowego człowieka całkowita ilość kwasu askorbinowego waha się od 3 do 6 gram. Objętość 100 ml osocza krwi zawiera średnio 0,7-1,2 mg kwasu askorbinowego, leukocyty - 20-30 mg.

Wszystkie rośliny i wiele zwierząt - z wyjątkiem świnki morskiej, małpy i człowieka - wytwarza kwas askorbinowy. U małpy i człowieka brakuje dwóch enzymów: reduktazy D-glukuronowej i a-gulono-B-laktonowej oksydazy, które zapewniają syntezę kwasu askorbinowego z glukozy.

Nie ulega wątpliwości, że biochemiczne funkcje kwasu askorbinowego są ściśle związane z jego fundamentalną właściwością chemiczną - zdolnością do szybkich i odwracalnych reakcji utleniająco-redukujących. Stwarza to możliwość pełnienia funkcji zarówno donora wodoru w wielu reakcjach redukcji, jak i nośnika elektronów i protonów w różnorodnych procesach utleniająco-redukujących. Zdolność do tworzenia wolnorodnikowej semichi-nonowej formy daje kwasowi askorbinowemu możliwość aktywnego udziału w reakcjach wolnorodnikowego utleniania i hydroksylacji.

Najbardziej wiarygodnie ustaloną biochemiczną funkcją kwasu askorbinowego jest jego udział w hydroksylacji proliny do oksyproliny przy przekształcaniu prokolagenu w podstawowe białko tkanki łącznej - kolagen. Kwas askorbinowy może brać udział i w innych reakcjach hydroksylacji: mikrosomalnej hydroksylacji ksenobiotyków, hydroksylacji cholesterolu, hormonów sterydowych, przekształceniu tryptofanu w 5-oksytryptofan i inne. Kwas askorbinowy jest także niezbędny do prawidłowego metabolizmu tyrozyny - w przypadku deficytu kwasu askorbinowego wzrasta przekształcenie tyrozyny do kwasu homogentyzynowego, n-oksyfenylopropionowego i n-oksyfenylomlekowego.

Kwas askorbinowy jest związany z przemianą węglowodanową. Jego deficyt zaburza normalną utylizację glukozy. Witamina C zapobiega także rozwojowi miażdżycy, sprzyjając utlenieniu i wydalaniu z organizmu cholesterolu. Wysoka zawartość kwasu askorbinowego w niektórych organach wydzielania wewnętrznego (nadnercza, przysadka, gruczoły płciowe) świadczy o jego ważnej roli w przemianie hormonalnej.

Metabolizm kwasu askorbinowego związany jest z przemianą innych witamin. Spostrzeżono synergię działania witaminy C i BI, którą, być może, można wyjaśnić oszczędzającym działaniem kwasu askorbinowego w stosunku do tiaminy. Kwas askorbinowy wykazuje działanie ochronne także w stosunku do kwasu pantotenowego i nikotynowego, sprzyja enzymatycznemu przekształcaniu się kwasu foliowego w jego aktywne, koenzymatyczne formy. Jednoczesne podawanie kwasu askorbinowego i foliowego chorym zarówno z niedoborem witaminy C, jak i chorym z niedoborem kwasu foliowego sprzyja szybszemu wyleczeniu niedokrwistości na tle żywieniowym. Kwas askorbinowy odgrywa ważną rolę w przemianie witaminy E w organizmie, sprzyjając redukcji cząsteczek tokoferolu, poddanych utlenieniu podczas ich oddziaływania z aktywnymi wolnorodnikowymi postaciami tlenu. Kwas askorbinowy wykazuje także oszczędzające działanie w stosunku do szeregu substancji mineralnych sprzyjając na przykład, przyswojeniu wapnia i żelaza.

Opisano liczne inne efekty działania witaminy C. Kwas askorbinowy odgrywa fundamentalną biochemiczną i fizjologiczną rolę, sprzyjając normalnemu rozwojowi tkanki łącznej, procesów regeneracji i gojenia, wzrostowi odporności na różne rodzaje stresu, podtrzymaniu procesów krwiotwórczych i normalnego statusu immunologicznego organizmu.

Liczne wyniki badań naukowych wykazały, że przy niedoborze witaminy C następuje obniżenie takich reakcji immunobiologicznych, jak komplementarna i fagocytama aktywność krwi oraz miano specyficznych przeciwciał. Gwałtowny wzrost przeziębień, w znacznym stopniu pokrywa się w czasie z sezonowym niedoborem żywności bogatej w witaminę C, A i ryboflawinę, a także z obniżeniem zawartości tych witamin w długo przechowywanych produktach spożywczych. Ustalono, że dodatkowe spożycie witamin, przede wszystkim kwasu askorbinowego, podnosi odporność organizmu na choroby infekcyjne.

Hipowitaminoza C rozwija się u człowieka w przypadku niecałkowitego wykluczenia witaminy C z żywności, w sytuacji zwiększonego zapotrzebowania na nią organizmu, w zaburzeniach procesów wchłaniania i/lub przyswajania. Hipowitaminoza C może ciągnąć się latami bez pojawienia się wyraźnych objawów klinicznych. Trudno ustalić, w jakim stadium wyczerpania zapasów kwasu askorbinowego w organizmie występują pierwsze zaburzenia kliniczne. Najwcześniejszym klinicznym objawem deficytu witaminy C są krwawe wybroczyny na skórze (petocje), uwarunkowane obniżeniem odporności naczyń włosowatych. Poza tym hipowitaminoza C charakteryzuje się niespecyficznymi objawami, przede wszystkim ze strony układu nerwowego i osłabieniem. W rozwijającej się awitaminozie C obserwuje się nadmierne okołomieszkowe rogowacenie, bóle nóg, osutkę w postaci punkcikowych wybroczyn, wybroczyny w okolicy mieszków włosowych, najwcześniej na kończynach dolnych w okolicach podudzi, stóp, wokół stawów kolanowych, na tylnych częściach ud, w miejscach urazów i ucisku krajami odzieży oraz obuwia. Powstają podskórne i wewnątrzmięśniowe wybroczyny w okolicach łydek, kostek i przedramion, wysięki surowiczo-krwotoczne, najczęściej do stawów kolanowych, jamy opłucnowej itd. 75% wszystkich tych zjawisk towarzyszy temperatura podgorączkowa.

Równocześnie z wybroczynami w przypadku awitaminozy C, rozwija się niedokwaśność soku żołądkowego lub brak kwasu solnego w soku żołądkowym, początkowo zaparcie, a potem biegunka, i anemia niedobarwliwa. Na skutek obniżenia odporności organizmu obserwuje się zwiększoną skłonność do chorób infekcyjnych. Następuje złe gojenie się ran i złamań kości.

Laboratoryjne rozpoznanie hipowitaminozy i awitaminozy, polega przede wszystkim na określeniu zawartości kwasu askorbinowego we krwi i w moczu. Jego zawartość w surowicy krwi obniża się bardzo szybko po wykluczeniu witaminy z pożywienia. Kwas askorbinowy znika z moczu jeszcze wcześniej, niż z surowicy. Dlatego określenie jej czasowego wydalania na czczo ma ważne znaczenie diagnostyczne. Zawartość kwasu askorbinowego w leukocytach osiąga zerowe wartości dopiero po 4 miesiącach od momentu wyłączenia jego z pożywienia, tj. prawie w tym czasie, kiedy pojawiają się objawy kliniczne braku witaminy C. Tak, więc wskaźnik ten posiada duże znaczenie w diagnostyce nie hipowitaminozy C, lecz awitaminozy C.

Dobowe zapotrzebowanie na kwas askorbinowy u osób dorosłych żyjących w korzystnych warunkach socjalnych i klimatycznych wynosi około 70-80 mg. Do czynników, podnoszących zapotrzebowanie na tą witaminę, zalicza się palenie, duże obciążenia fizyczne, stres nerwowo-emocjonalny, ciążę, karmienie piersią, rehabilitację po ciężkich chorobach i operacjach, konieczność wzmocnienia układu odpornościowego organizmu.

Zgodnie z normami przyjętymi w naszym kraju, dobowe spożycie witaminy C powinno wynosić: w przypadku mężczyzn - od 70 do 100 mg (w zależności od aktywności fizycznej); w przypadku kobiet - od 70 do 80, kobiet ciężarnych - 90-100, karmiących piersią - 110-120; w przypadku osób w starszym i starczym wieku - 80 mg; w przypadku dzieci do 1 roku życia - 30-40 mg, do 3 lat - 45, do 6 lat - 80, do 10 lat - 60, do 17 lat - 70 mg.

Źródło witaminy C

Z produktów spożywczych źródłem witaminy C jest dzika róża, porzeczka czarna, papryka słodka, groszek strączkowy, rokitnik, poziomka ogrodowa, cytryna. Witamina C zawarta jest w zielonych liściach cebuli, warzywach korzeniowych, w świeżej białej kapuście, ziemniakach. Witamina C jest bardzo wrażliwa na warunki obróbki technologicznej. Rozdrobnieniu i rozcieraniu warzyw, owoców, jagód oraz innym operacjom, poprzedzającym obróbkę termiczną, towarzyszy znaczna utrata kwasu askorbinowego.

Witamina C

Wśród BAD Firmy „Vision International People Group" witamina C wchodzi w skład następujących, biologicznie aktywnych dodatków do żywności: „Antiox+", „Sveltform+", „Chromvital+", „Lifepak Senior", „Lifepak Junior+", „Hiper", „Aktivy", „Lamin".

Powrót
Koszyk
... jest pusty
Logowanie
Bestsellery
Recenzje
Biuletyn
Chcesz być na bieżąco informowany o nowościach w sklepie ? Podaj nam swój e-mail aby otrzymywać sklepowy biuletyn.
E-mail:
Twoje imię:
828469 wywołań od 02 styczeń 2012