Vision
zawartość Twojego koszyka
0 szt.  o wartości: 0,00 zł
Koszyk
  Katalog » Witamina B2
Moje konto    
Witamina B2

Ze względu na swoją strukturę Witamina B2 jest 7,8-dimetylo-10-N- (l'-D-rybitol)-izoalloksazyną. Biologiczna rola ryboflawiny polega przede wszystkim na jej udziale w budowie mononukleotydów flawinowych (FMN) i dinukleotydów flawinoadeninowych (FAD). Substancje te stanowią pro-stetyczne grupy dużej liczby ważnych enzymów utleniaj ąco-redukujących - tak zwanych flawinowych oksydoreduktaz lub flawoproteidów.

Rola enzymów flawinowych w przemianie materii jest wyjątkowo duża i różnorodna. Biorą one udział w utlenianiu kwasów tłuszczowych do acetylo-CoA w oksydacyjnej dekarboksylacji kwasu pirowinogronowego i a-ketoglutarowego (dehydrogenaza), w utlenianiu kwasu bursztynowego w cyklu Krebsa (dehydrogenaza bursztynianowa), w oksydacyjnej fosforylacji - na etapie przenoszenia elektronów i protonów od koenzymów nikotynamidowych do cytochromu C (NAD • H-cytochrom c-reduktaza), odgrywając tym samym kluczową rolę w procesach utleniania biologicznego i wytwarzania energii.

Jednocześnie FAD wchodzi w skład monoaminooksydazy - podstawowego enzymu katabolizmu biogennych amin i - przede wszystkim - katecho-lamin; oksydazy ksantynowej, katalizującej utlenienie puryn do kwasu moczowego; oksydazy aldehydowej, utleniającej wysoko toksyczne aldehydy; oksydazy D-aminokwasów, która rozkłada w organizmie obce D-izomery aminokwasów, tworzące się w wyniku czynności życiowych bakterii. Do enzymów zależnych od FAD zalicza się także oksydazę fosforanu pirydoksalu i reduktazy dihydrofolianowej, biorącą udział w syntezie koenzymatycznych postaci witaminy B6 i kwasu foliowego. Ponadto, FAD stanowi prostetyczną grupę reduktazy glutationowej i reduktazy methemoglobinowej, utrzymujących glutation i hemoglobinę w zredukowanej postaci.

Ryboflawina jest wchłaniana w jelicie cienkim i wydalana - przede wszystkim - z moczem. Znaczna część ryboflawiny wydalana jest w niezmienionej postaci.

Zewnętrznymi objawami niedoboru witaminy B2 są uszkodzenia śluzówki warg z poziomymi pęknięciami i złuszczaniem nabłonka (schorzenie czerwieni warg), zapalenie kącików ust, zapalenie języka, łojotokowe zapalenie skóry na fałdzie nosowo-wargowym, skrzydełkach nosa, uszach, powiekach. Łojotokowemu zapaleniu skóry towarzyszy czasami rogowacenie mieszków włosowych, które następnie może przekształcić się w nadmierne rogowacenie z tworzeniem tak zwanej skóry rekina. W aryboflawinozie obserwuje się uszkodzenie śluzówki języka, który staje się purpurowo-czerwony z drobno ziarnistą powierzchnią. Brodawki językowe spłycają się a następnie zanikają. Deficyt ryboflawiny może doprowadzić do zaniku śluzówki gardła i przełyku, co przejawia się w utrudnieniu przełykania, suchości i zaburzeniach połykania.

Przy niedoborze ryboflawiny zachodzą także zmiany w organach wzroku: światłowstręt, unaczynienie rogówki, zapalenie spojówki, zapalenie rogówki i w niektórych przypadkach - zaćma. Ryboflawina bierze udział w zapewnieniu widzenia zmierzchowego i barwnego i jest w tych reakcjach ściśle związana z witaminą A. Podnosi ona adaptację do ciemności i ostrość widzenia, jest niezbędna do funkcjonowania pręcików siatkówki. Ryboflawina posiada także działanie ochronne oczu, chroniąc jego śluzówki przed drażniącym wpływem promieni krótkofalowych.

W wielu przypadkach w aryboflawinozie możliwe są zaburzenia nerwowe, przejawiające się w słabości mięśniowej, nadmiernej ruchliwości, palących bólach nóg. Obserwuje się także złe gojenie ran.

Istnieje ścisłe oddziaływanie między ryboflawina i innymi witaminami z grupy B, a także kwasem askorbinowym. W przewlekłym niedoborze ryboflawiny gwałtownie spada wydalanie kwasu askorbinowego z moczem. Duże dawki kwasu askorbinowego zapobiegają lub hamują rozwój arybo-flawinozy. To samo spostrzeżono w przypadku witaminy BI. Ryboflawina odgrywa dużą rolę w przemianie żelaza. Przy niedoborze ryboflawiny rozwija się makrocytowa anemia niedobarwliwa. Ryboflawina jest niezbędna do połączenia hemoglobiny z żelazem, zgromadzonym w zapasach i otrzymywanym z żywnością. W przypadku niedoboru ryboflawiny u człowieka i zwierząt, niedokrwistości towarzyszy wzrost tworzenia i wydalania z moczem porfiryn i produktów ich rozkładu (bilirubina, urobilinogen, urobilina).

Ryboflawina jest niezbędna do normalnego rozwoju płodu. Kobiety otrzymujące ubogą w ryboflawinę żywność zarówno przed, jak i po okresie ciąży, mają skłonność do niedonoszenia ciąży i do porodów martwych płodów.

Istnieje ścisły związek między ryboflawina i poszczególnymi hormonami. W szczególności Witamina B2 wpływa na enzymy wątroby unieczynniające estrogen. Tyroksyna, hamując proces fosforylacji, zatrzymuje wchłanianie ryboflawiny i przyspiesza jej wydalanie w wolnej postaci. Z drugiej strony, ryboflawina zapobiega przerostowi nadnerczy powstającemu po stosowaniu tyroksyny. Zwiększa ona wpływ hormonu tyreotropowego na przemianę materii i razem z dezoksykortykosteronem sprzyja zatrzymaniu chlorku sodu w organizmie. To wyjaśnia korzystne działanie ryboflawiny w niedoczynności nadnerczy.

Podstawowymi przyczynami niedoboru ryboflawiny u człowieka są: niedostateczne spożycie mleka i produktów mlecznych, stanowiących podstawowe źródło tej witaminy oraz przewlekłe choroby przewodu pokarmowego. Wykorzystanie ryboflawiny w organizmie ulega zaburzeniu także w przypadku niedostatecznego spożycia białka. W dystrofii pokarmowej obserwuje się wzmożone wydalanie ryboflawiny z moczem, co prowadzi do rozwoju jej endogennego niedoboru. Spożycie alkoholu także prowadzi do wysokiego wydalania ryboflawiny z moczem. Wydalanie ryboflawiny wzrasta w oparzeniach, co jest prawdopodobnie związane ze wzmożonym rozkładem białka. Wiele środków leczniczych wywołuje gwałtowne zaburzenia przemiany ryboflawiny w organizmie i rozwój endogennego niedoboru. Wśród nich są środki przeciwmalaryjne: atebryna, acrichinum i chinina a także antybiotyki, szczególnie biomycyna, która silnie wpływa na przemianę ryboflawiny i prowadzi do jej endogennego niedoboru. Deficyt ryboflawiny spotykany jest często w 3 ostatnich miesiącach ciąży. Pojawienie się pęknięć na sutkach u karmiących kobiet także wynikiem niedoboru ryboflawiny.

Całkowite pozbawienie organizmu ryboflawiny w ciągu krótszego lub dłuższego czasu może doprowadzić do rozwoju ostrej aryboflawinozy. Jej kliniczny obraz charakteryzuje się nagłym początkiem, drgawkami, spadkiem ciśnienia tętniczego krwi, nagłą słabością i wymiotami.

Stopień zawartości ryboflawiny w organizmie ocenia się na podstawie jej ilości w moczu (przy dostatecznym spożyciu wraz z pożywieniem jej poziom wynosi 120-400 mcg/dobę), a także w surowicy krwi (norma 25-30 mcg/1), zawartości FMN i FAD w erytrocytach i leukocytach. Zmiana tych wskaźników świadczy o niedoborze ryboflawiny.

Ważny test czynnościowy stanowi określenie efektu FAD - stopnia aktywacji enzymu zależnego od FAD - reduktazy glutationowej w hemolizacie erytrocytów po dodaniu nadmiernej ilości FAD. W normie współczynnik aktywacji nie przekracza 1,2.

W celu określenia całkowitej zawartości ryboflawiny i jej koenzymatycznych postaci w obiektach biologicznych wykorzystuje się metody mikrobiologiczne, oparte na pomiarze prędkości rozmnożenia Lactobacillus casei lub ilości produkowanego przez nie kwasu mlekowego. Metoda pozwala określić 0,02 mcg ryboflawiny w 1 ml. Jeszcze bardziej czułą metodą, rejestrującą 0,0001 mcg ryboflawiny w 1 ml, jest metoda oparta na wykorzystaniu w charakterze testu Leuconostoc mesenteroides.

W stosunkowo stężonych czystych roztworach zawartość ryboflawiny, FMN i FAD można określić metodą spektrofotometryczną lub fluorymetryczną na podstawie intensywności świecenia ryboflawiny lub produktu jego fotolizy - lumiflawiny. Metody te są 100 razy bardziej czułe od spektrofotometrycznych i pozwalają określić 0,001 mcg ryboflawiny w 1 ml. Metody fluorymetryczne są szeroko wykorzystywane i w celu określenia ryboflawiny, FAD, FMN w płynach (krwi, moczu) i tkankach organizmu.

Zapotrzebowanie na ryboflawinę zależy od całkowitego zużycia energii. Zalecane dla mężczyzn normy spożycia tej witaminy wynoszą (odpowiednio do wzrostu aktywności fizycznej) 1,5 - 2,4 mg/dobę, dla kobiet - odpowiednio od 1,3 do 1,8 mg/dobę; dla ciężarnych zapotrzebowanie wzrasta o 0,3 mg, dla matek karmiących piersią - o 0,5 mg. Dla ludzi w wieku podeszłym i starczym zalecana norma waha się od 1,6 do 1,4 mg dla mężczyzn (odpowiednio do wieku) i 1,5 - 1,3 mg dla kobiet. U dzieci w ciągu pierwszego roku życia zapotrzebowanie wzrasta od 0,4 do 0,6 mg, następnie, w miarę wzrostu, osiąga 1,8 mg (dla chłopców 14-17 letnich).

Z produktów spożywczych do źródeł ryboflawiny zalicza się: jajka; mleko i wyroby mleczne, szczególnie twaróg; mięso, wątroba i nerki; kasza gryczana; drożdże. Ryż oczyszczony, makarony i biały chleb są ubogie w ryboflawinę.

Wśród BAD Firmy „Vision International People Group" Witamina B2 wchodzi w skład następujących, biologicznie aktywnych dodatków do żywności: „Nutrimax+", „Pax+", „Lifepak Senior+" i „Lifepak Junior+".

 

Powrót
Koszyk
... jest pusty
Logowanie
Bestsellery
Recenzje
Biuletyn
Chcesz być na bieżąco informowany o nowościach w sklepie ? Podaj nam swój e-mail aby otrzymywać sklepowy biuletyn.
E-mail:
Twoje imię:
828466 wywołań od 02 styczeń 2012