Vision
zawartość Twojego koszyka
0 szt.  o wartości: 0,00 zł
Koszyk
  Katalog » Wapń
Moje konto    
Wapń

Rola wapnia w organizmie człowieka jest bardzo różnorodna. Wchodzi on w skład podstawowego składnika mineralnego tkanki kostnej - oksyapatytu, którego mikrokryształy tworzą twardą strukturę tkanki kostnej. Jony wapnia nadają stabilność błonom komórkowym, tworząc wiązania między ujemnie naładowanymi grupami fosfolipidów, białek strukturalnych i glikoproteidów. Ważną rolę odgrywa wapń w realizacji oddziaływań międzykomórkowych, które zapewniają uporządkowaną adhezję komórek w procesie tworzenia tkanek.

Jednocześnie z funkcjami plastycznymi i strukturalnymi, wapń odgrywa decydującą rolę w realizacji wielu procesów fizjologicznych i biochemicznych: jest on niezbędny dla normalnej pobudliwości układu nerwowego i skurczu mięśni, jest aktywatorem szeregu enzymów i hormonów, a także bardzo ważnym składnikiem układu krzepliwości krwi.

Wapń Vision

Organizm zdrowego człowieka zawiera około 1200 g wapnia, z czego 99% skupiona jest w kościach, przede wszystkim w postaci oksyapatytu. Mineralny składnik tkanki kostnej znajduje się w stanie ciągłej odnowy. W procesie tym biorą udział dwa typy komórek kostnych: osteoklasty i osteoblasty. Osteoklasty sprzyjają rozpuszczaniu substancji kostnej i przejściu uwalnianego wapnia i fosforu do krwi, osteoblasty biorą udział w procesach odkładania soli fosforowo-wapniowych, tj. kalcyfikacji tkanki kostnej. Skutkiem takiej ciągłej odnowy jest wzrost kości szkieletu. U dzieci szkielet całkowicie odnawia się w ciągu 1-2 lat, u cforosłych - w ciągu 10-12 lat. Stąd, mineralny składnik tkanki kostnej znajduje się w równowadze dynamicznej ze zjonizowanym wapniem i fosforem, które są rozpuszczone w osoczu krwi. U osoby dorosłej, w ciągu doby z kości wydziela się do 700 mg wapnia i tyle samo odkłada się w nich ponownie. Tkanka kostna - stanowi nie tylko ważną strukturę oporową, ale i magazyn wapnia i fosforu, z którego organizm pobiera te składniki w przypadku ich niedostatecznego dostarczania z pożywieniem.

Ilość wapnia w płynie zewnątrzkomórkowym i tkankach miękkich osoby dorosłej nie przekracza 10 g. Stężenie wapnia w osoczu krwi w normie zawiera się w przedziale 2,4-2,6 mM/1 (9,5-10,5 mg na 100 ml). Blisko połowa tej ilości jest związana z białkami surowicy, przede wszystkim z albuminą. Drugą połowę tworzy wapń ultrafiltrowalny, którego większa część występuje w postaci zjonizowanego CaJ+, mniejsza - w postaci rozpuszczalnych kompleksów z cytrynianem, fosforanem i wodorowęglanem.

Obniżenie poziomu albumin surowicy krwi, na przykład w przypadku niedoboru białkowego, wiąże się ze zmniejszeniem ilości wapnia związanego z białkiem, co jednakże nie prowadzi do powstania zaburzeń metabolicznych. Natomiast zmiana stężenia zjonizowanego wapnia ma bardzo ciężkie następstwa. Jego spadek prowadzi do zaburzenia mineralizacji tkanki kostnej, krzywicy i rozmiękania kości, obniżenia i utraty napięcia mięśniowego, zwiększonej pobudliwości neuronów ruchowych i drgawek tężyczkowych.

Wchłanianie wapnia w postaci soli kwasu fosforowego następuje w jelicie cienkim w obecności niezbędnych kwasów żółciowych, za pomocą szczególnych mechanizmów transportujących. Mechanizmy te zapewniają możliwość transportu wapnia ze światła jelita do krwi zarówno zgodnie z gradientem stężenia (stężenie wapnia w świetle jelita jest wyższe, niż w osoczu krwi), jak i wbrew niemu (stężenie wapnia w świetle jelita jest niższe, niż w osoczu - jest to tak zwany aktywny transport). Niezbędność tych mechanizmów jest uwarunkowana faktem, że lipoproteinowe błony komórek, w tym śluzówki jelita cienkiego, są słabo przepuszczalne dla zjonizowanego wapnia i jego transport wymaga specjalnych kanałów lub cząsteczek transportujących. Transport wapnia wbrew gradientowi stężenia jest ponadto związany ze zużyciem energii metabolicznej i dlatego zależy od jej źródeł.

Na absorpcję wapnia w jelicie ma wpływ stopień zabezpieczenia organizmu w witaminę D. Witamina ta, w postaci tworzącego się z niej w nerkach 1,25-di-oksy-cholekalcyferolu, jest potrzebna dla normalnego funkcjonowania układów transportu wapnia w jelicie cienkim. Wchłanianiu wapnia sprzyjają pobierane z żywności białka, kwas cytrynowy i laktoza. Stymulujące działanie białek jest prawdopodobnie uwarunkowane tym, że wydzielane podczas ich hydrolizy aminokwasy tworzą z wapniem dobrze rozpuszczalne kompleksy. Analogiczny jest mechanizm działania kwasu cytrynowego. Laktoza, ulegając fermentacji, utrzymuje w jelicie niskie wartości pH, co zapobiega tworzeniu się nierozpuszczalnych soli fosforowo-wapniowych.

Do czynników utrudniających absorpcję wapnia i w określonych warunkach zaburzających jego wykorzystanie, zalicza się nadmierną zawartość w żywności kwasu fitynowego, fosforanów nieorganicznych, kwasów tłuszczowych i kwasu szczawiowego. Związki te tworzą z wapniem nierozpuszczalne substancje. W kwas fitynowy szczególnie bogate są zboża - żyto, pszenica, owies, jednakże podczas fermentacji ciasta pod wpływem zawartej w drożdżach fitazy kwas fitynowy jest rozkładany. Optymalny dla wchłaniania wapnia jest jego stosunek do fosforu, równy 1:1. Kwas szczawiowy zawarty jest w warzywach oraz owocach i zazwyczaj nie wykazuje znacznego wpływu na wchłanianie wapnia.

Bardziej realne jest niebezpieczeństwo nadmiernego spożycia tłuszczy zwierzęcych, podczas trawienia których, uwalniane są nienasycone kwasy tłuszczowe, zdolne do wiązania wapnia poprzez tworzenie z nim nierozpuszczalnych soli. Tym sposobem mogą być wydalane z kałem znaczne ilości wapnia. Tym wyjaśnia się osteomalację u osób z zaburzeniem wchłaniania tłuszczy (biegunka tłuszczowa). Kwasy żółciowe, sprzyjając wchłanianiu kwasów tłuszczowych, poprawiaj ą wykorzystanie wapnia.

W przypadku przestrzegania optymalnych warunków odżywiania się, wapń z żywności jest dość dobrze wchłaniany. Szczególnie dobrze przyswajany jest wapń z mleka i produktów mlecznych. Wapń jest również dobrze przyswajany w postaci fosforanów, mleczanu, glukonianu, węglanu i innych soli.

Do zaburzenia wchłaniania wapnia prowadzą choroby zapalne przewodu pokarmowego i trzustki, zanikowe zapalenie żołądka, obniżone wydzielanie kwasów żółciowych, a także genetycznie uwarunkowane zburzenia przemiany wapnia.

Niezależnie od stopnia wchłaniania, duża część wapnia wydalana jest z kałem, ponieważ w jelicie następuje nie tylko absorpcja tego pierwiastka, ale i jego wydzielanie z sokami trawiennymi: w ciągu dnia do światła jelita osoby dorosłej wydzielane jest do 400 mg wapnia. Poza tym, część wapnia trafia do światła jelita razem ze złuszczającym się nabłonkiem śluzówki jelita cienkiego. Wraz z moczem osoby dorosłej wydalane jest 150-350 mg wapnia w ciągu doby, przy czym u kobiet trochę mniej, niż u mężczyzn. Utrata wapnia z potem, podczas ciężkiej fizycznej pracy i przy wysokiej temperaturze środowiska zewnętrznego, może dochodzić do 100 mg/h, tj. 30 % wszystkich strat tego pierwiastka. W normalnych warunkach te straty są niewielkie. Zużycie wapnia znacznie wzrasta w czasie ciąży i laktacji. Z organizmu kobiety karmiącej piersią wraz z mlekiem wychodzi 150-300 mg wapnia w ciągu doby.

U osoby dorosłej, otrzymującej zrównoważone pożywienie, ilość wapnia traconego wraz z kałem i moczem jest zwykle mniej więcej równoważna ilości wapnia dostarczanego z pożywieniem. U dzieci równowaga ta, zazwyczaj, jest dodatnia, tj. obserwuje się stałe zatrzymywanie wapnia potrzebnego do wzrostu i tworzenia nowej tkanki kostnej.

W regulacji normalnej zawartości wapnia w organizmie bierze udział witamina D, parathormon i tyreokalcytonina.

Zalecana norma spożycia wapnia dla dorosłych wynosi 800 mg/dobę. W okresie ciąży i laktacji wzrasta ona do 1200 mg/dobę. Zapotrzebowanie dzieci w wieku do 1 roku wynosi 240-600 mg/dobę, od 1 do 7 lat - 800-1200, od 7 do 17 lat - 1100-1200 mg/dobę.

Obecnie rozpatruje się kwestię zwiększenia wartości dobowego zapotrzebowania na wapń.

Podstawowym źródłem wapnia jest mleko i produkty mleczne. Zawartość wapnia w mięsie, rybie, chlebie, kaszach i warzywach jest nieznaczne i nie może zaspokoić potrzeb człowieka na wapń przy zwykłym poziomie spożycia.

ród BAD Firmy „Vision International People Group" wapń wchodzi w skład następujących, biologicznie aktywnych dodatków do żywności: „Nutrimax+", „Pax+", „Lifepak Senior+", „Lifepak Junior+" i „Medisoya".

 

Powrót
Koszyk
... jest pusty
Logowanie
Bestsellery
Recenzje
Biuletyn
Chcesz być na bieżąco informowany o nowościach w sklepie ? Podaj nam swój e-mail aby otrzymywać sklepowy biuletyn.
E-mail:
Twoje imię:
828465 wywołań od 02 styczeń 2012